1) เทพและอสูรในตำนานจีน
เทพบรรพชนประจำตระกูล : เสินหนง/ เฉินหนง หรือ จักรพรรดิแดงเหยียนตี้ (3-5 พันปี) เดิมเรียกว่า ไท่หฺวัง จัดเป็น 1 ในสามราชาในยุคเริ่มแรกของประวัติศาสตร์และตำนานสร้างโลกของจีนที่เรียกว่า สามราชาห้าจักรพรรดิ
[สามราชาได้แก่ เทียนหวัง天皇 (ฝูซี 伏羲) ตี้หวัง地皇 (หนี่วา 女媧) และไท่หวัง泰皇 ( เฉินหนง 神農) ห้าจักรพรรดิได้แก่ คู่ (嚳), จักรพรรดิเหลือง (黄帝), จฺวันซฺวี (顓頊), ชุ่น (舜), และเหยา (堯)]
เทพอสูรประจำตระกูล : กงกง共 工/ มังกรเก้าเศียรกังหุย 康回 หรือเซียงโหย่ว相栁 (221 ปีก่อนคริสตกาล หลังพุทธกาล 312 ปี บทร้อยกรองชื่อ เทียนเวิ่น 天問; "ถามฟ้า" ซึ่งรวมอยู่ในหนังสือ ฉู่ฉือ 楚辭 )
เทพโชคลาภประจำตระกูล : อั้งเฉียง/หงชิง HungShing (洪聖) ข้าราชการผู้ใจบุญในมณฑลกวางตุ้ง สมัยราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-907 หรือ พ.ศ. 1161- 1450 ช่วงระหว่างสมัยชัยวรมันที่ 7-พระบรมราชาแห่งอาณาจักรเขมร และก่อนอาณาจักรสุโขทัยตั้งขึ้นในปีพ.ศ. 1792 ประมาณ 342 ปี) ผู้ได้รับการกราบไหว้ว่าเป็น ต้าหวาง (大王) เทพแห่งการค้าทางทะเล และโชคลาภ
2) นิทานและวรรณกรรมจีน
นิทานประจำตระกูล : ตำนานน้ำท่วมโลกจีน (221 ปีก่อนคริสตกาล หลังพุทธกาล 312 ปี)
ตำนานประจำตระกูล : 6 เกียรติยศ （六桂）/ ลิ่วกุ้ยถัง（六桂堂）
วรรณคดีประจำตระกูล : ไคเภ็ก (开辟演义 ไก้ปี๊เหยียนยี) แปลเป็นไทยโดยหลวงพิพิธภัณวิจารณ์ ตามคำสั่งของเจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี (11 กรกฎาคม พ.ศ.2420)
สุภาษิตประจำตระกูล : ในคัมภีร์สามอักษร 三字經 (Three Character Classic แต่งในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 13 หรือพุทธศตวรรษที่ 18 ) ที่เป็นสุภาษิตสอนเด็กของจีนที่เป็นที่รู้จักทั่วไป บทที่ 3 ได้กล่าวถึงสรรเสริญ เวียงเฉียนตู้翁乾度 ซึ่งเป็นบิดาของ 6 เกียรติยศ （六桂）/ ลิ่วกุ้ยถัง（六桂堂 ได้แก่ เวิง（翁） หง（洪） เจียง（江） ฟัง（方） กง（龔） วัง（汪））ว่า “竇燕山(ผู้เฒ่า) ตู้แห่งหุบเขานกนางแอ่น，有義方ด้วยวิธีที่ถูกต้อง。教五子เขาสั่งสอนบุตรทั้งห้าของเขาแล้ว,，名俱揚แต่ละคนสร้างชื่อเสียงให้ครอบครัว.” (แสดงว่าอาจจะไม่นับแซ่เวิงที่เป็นแซ่แรก หรือมีบางแซ่แตกออกมาเป็นหกที่หลัง)
ปล. แซ่เดียวกันปัจจุบันไม่ถือเป็นญาติถ้าไม่ใช่สายตรง แต่คนจีนโบราณถ้าแซ่เดียวกันแต่งงานกันไม่ได้ โดยเฉพาะทั้ง 6 แซ่เกียรตืยศก็ไม่ควรแต่งกัน แต่ก็มีนิทานเล่าว่าเพราะเดิมแซ่เดียวกันแต่งงานกันไม่ได้จึงไปตั้งแซ่เขียนใหม่ออกเสียงใหม่ให้แต่งกันได้ก็มี บางทีตำนานโบราณก็ย้อนแย้งกันเอง...เลือกเชื่อเอาที่สบายใจ
ภาพบทที่ 3 บทสุภาษิตในคัมภีร์ 3 อักษร
3) บุคคลที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์จีน
ขุนนางจีนประจำตระกูล : หงเฉินเชา Hong Chengchou洪承疇 (ค.ศ.1593–1665 หรือ พ.ศ. 2136-2208) ชาวเมืองหนานอัน (南安) มณฑลฝูเจี้ยน (福建省ฮกเกี้ยน) เป็นข้าราชการราชวงศ์หมิงและชิง เคยเป็นข้าราชการมณฑลซานซี สมัยจักรพรรดิฉงเจิน และต่อมาได้เป็นแม่ทับปกครองเขตเหอเปย์และเทียนจิน ประมาณ (ค.ศ. 1627-1644 หรือพ.ศ. 2170-2187) ในปี 1642 (2185) หลังจากที่ทำสงครามซองจิน松錦之戰พ่ายแพ้ หงเฉินเชายอมจำนนต่อราชวงศ์ชิงของแมนจู และกลายเป็นข้าราชการชาวฮั่นที่มีอิทธิพลในช่วงต้นราชวงค์ชิงที่สุด (ตรงกับสมัยอยุธยาของไทยหลังพระเจ้านเรศวรทำยุทธหัตถี1ปี ในพ.ศ. 2135 - สมัยพระนารายณ์ สงครามไทยพม่าทัพไทยได้ล้อมเมืองพุกามไว้ระยะหนึ่งจนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2208 จึงได้ยกทัพกลับกรุงศรีอยุธยา)
นักปราชญ์ประจำตระกูล : หงเลี่ยงจี๋ Hong Liangji洪亮吉 เป็นกวี นักการเมือง นักประวัติศาสตร์ และปรัชญาเมธีจีน (ค.ศ. 1746–1809 หรือ พ.ศ. 2289-2352) สมัยยุคกลางของราชวงศ์ชิง มีผลงานเขียนสำคัญยี่สิบเล่ม (สมัยอยุธยาตอนปลาย พ.ศ. 2289 เจ้าเมืองกุยได้ส่งทองร่อนหนัก 3 ตำลึง นำถวายพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ - เริ่มรัชกาลที่ 2 แห่งสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น)
วีรชนและกบฏราชวงศ์แมนจูประจำตระกูล : หงซิ่วฉวน ในภาษาจีนกลาง ส่วนจีนแคะออกเสียงว่า "อั๊งซิ่วเฉฺวียน" (洪秀全 ค.ศ. 1851 – 1864 หรือ พ.ศ. 2394-2407) ซึ่งลูกหลานสายตรงของหงซิ่วฉวนกษัตริย์จีนแคะถูกฆ่าทิ้งหมดแล้ว พวกแซ่หงที่เหลือเป็นแค่ญาติห่าง ๆ (เริ่มสมัยรัชกาลที่ 4 แห่งสมัยรัตนโกสินทร์ - 7 ปีก่อนรัชกาลที่ 4 ของไทยสิ้นพระชนม์ ใน พ.ศ. 2411)
4) วัฒนธรรมและภูมิปัญญาจีน
มวยประจำตระกูล : หงฉวน (洪拳 อิทธิพลจากภาพยนตร์และตำนานพื้นบ้าน) อั้ง อีกัว/หงซีกวน Hung Hei-Gun (洪熙官) ผู้ให้กำเนิดเพลงมวยหงฉวน (洪拳) (ค.ศ. 1745 - 1825 หรือ พ.ศ.2288- 2368 สมัยปลายอยุธยา สมัยพระเจ้าเอกทัศ-สมัยต้นรัตนโกสินทร์ ร. 3) ในตระกูลมวยเส้าลิ้นใต้ ปัจจุบันนักวิชาการเชื่อว่าเป็นบุคคลสมมุติหรือบุคคลเชิงสัญลักษณ์ในวรรณกรรมและภาพยนตร์ว่าเป็นตัวแทนของวีระบุรุษและกำลังสำคัญของชาวจีนใต้ในการร่วมปฏิวัติการปกครองจีน และกอบกู้เอกราชจากชาวแมนจูเท่านั้น โดยเชื่อกันว่าหงซีกวนคือหงซิ่วเฉวียน/ฉวน (洪秀全)
5) สัญลักษณ์ประจำตระกูล
สีประจำตระกูล : แดง
6) ตัวละครในนวนิยายหรือตำนาน
1. มังกรหยก/วีรบุรุษธนูทอง มีตัวละครในนวนิยายจีนอิงประวัติศาสตร์แซ่หงที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ ขอทานจอมยุทธิ์อั้งชิกกง (หงชีกง) 洪七公 /红七公 ในเรื่องมังกรหยกของกิมย้งซึ่งเป็นเรื่องราวอิงประวัติศาสตร์จีนสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ คือประมาณ พ.ศ. 1620-1822 (ช่วงสมัยใกล้สิ้นสุดยุคนครวัดของเขมร - ยุคเริ่มต้นสุโขทัย พ.ศ. 1792)
ภาพอั้งชิกกง/หงชีกง
2 ตำนานเส้าหลินใต้ กล่าวถึง "อั้งอีกัว (หงชีกวน)" 洪熙官 ในเรื่อง 3 พยัคฆ์เส้าหลิน/เฉียนหลงประพาสกังหนำ ในสมัยเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง (ครองราชย์ พ.ศ. 2278-2342)
ที่มา https://kknews.cc/history/5e9xqq6.html
ซึ่งบุคคลทั้งสองเป็นแค่ตัวละครในนวนิยายหรือตำนานเท่านั้นไม่ใช่บุคคลที่มีอยู่จริง แต่สะท้อนความคิดที่คนจีนทั่วไปมีต่อตระกูล "หง" และหงซิ่วฉวนที่เป็นวีรบุรุษ! กบฎชาวจีนแคะ/ฮักกา
ภาพเทพโชคลาภ อั้งเฉียง (หงชิง)
ที่มา https://kknews.cc/news/o5ly5no.html
.........................................................................................................................................
ภาพกษัตริย์หยูปราบกังหุยมังกรเก้าเศียร (พญานาค ?)
ที่มา https://www.flickr.com/photos/robin_mcneal/10208988316
หมายเหตุ : หลังเหตุการณ์กบฎไท่ผิงของจีนแคะ (ฮักกา) ปัจจุบันแซ่หง/อั้งมีมากนอกประเทศจีนเช่น ญึ่ปุ่น เกาหลี และอาเซียนคือ กัมพูชา มาเลเซีย สิงคโปร์ ฯ เป็นต้น วัฒนธรรมแซ่ของคนจีนที่มีลูกหลานมากมายเหมือนต้นไม้หลายต้นพันธุ์เดียวกันในป่านั้นกว้างขวางถ้ามองแบบจีนนั้นนับว่าสังคมสำคัญกว่าครอบครัวและส่วนตัว การนับแซ่เดียวกันว่าเป็นพวกพ้องเพื่อให้มีประโยชน์ทางธุรกิจและการเมืองมีมาแต่สมัยโบราณ แต่แซ่ก็อาจจะไม่ใช่ครอบครัวใกล้ชิดกันแบบความเข้าใจของครอบครัวไทยที่เหมือนกิ่งก้านสาขาในต้นไม้เพียงต้นเดียว แต่อย่างไรก็ตามสภาพสังคมที่เปลี่ยนไปความสำคัญแซ่จีนอาจจะไม่มีความสำคัญหรือเข้มข้นเหมือนอดีต เพราะอุปสรรคทางภาษาขว้างกัน โดยเฉพาะจีนรุ่นใหม่ที่พูดจีนไม่ได้แล้ว
